مدیک‌پدیامدیک‌پدیادانشنامهٔ بالینی
۱زمینه و اپیدمیولوژی۲اتیولوژی و پاتوفیزیولوژی۳تظاهرات بالینی۴رویکرد تشخیصی و ورک‌آپ۵تشخیص‌های افتراقی۶تدبیر درمانی۷عوارض و پیش‌آگهی
بیماری

عفونت ادراری در کودکان؛ تشخیص و درمان

عفونت دستگاه ادراری در کودکان نیازمند آستانه شک بالا، تأیید با کشت ادرار، و درمان آنتی‌بیوتیکی متناسب با سن است تا از زخم دائمی کلیه پیشگیری شود

۴ دقیقه مطالعه به‌روزرسانی: ۵ مرداد ۱۴۰۵اطفال و نوزادان
نمونه ادرار کودک برای بررسی عفونت ادراری

عفونت دستگاه ادراری (UTI) یکی از شایع‌ترین عفونت‌های باکتریال در کودکان است که اگر دیر تشخیص داده شود یا ناکافی درمان شود، می‌تواند به آسیب دائمی پارانشیم کلیه بیانجامد. چالش اصلی این است که در نوزادان و شیرخواران، تظاهرات اغلب غیراختصاصی است و پزشک باید آستانه شک بالایی داشته باشد.

۱زمینه و اپیدمیولوژی

UTI تا ۷ سالگی در حدود ۸٪ از دختران و ۲٪ از پسران رخ می‌دهد. در دوره نوزادی، پسران بیش از دختران مبتلا می‌شوند (نسبت ۳:۱)، اما از اواسط شیرخوارگی به بعد این نسبت معکوس می‌شود. ختنه‌نشدگی ریسک UTI را در پسران ۵ تا ۱۰ برابر بالا می‌برد. سایر عوامل زمینه‌ساز عبارت‌اند از: ریفلاکس وزیکویورترال (VUR)، انسداد مجاری ادراری، دیسفانکشن مثانه-روده، یبوست مزمن، نقص ایمنی، و استفاده از کاتتر ادراری.

۲اتیولوژی و پاتوفیزیولوژی

Escherichia coli عامل ۸۰ تا ۸۵٪ موارد است. Klebsiella pneumoniae، Proteus mirabilis، و Enterococcus faecalis عوامل شایع بعدی‌اند. مسیر صعودی (پیشابراه ← مثانه ← حالب ← کلیه) شایع‌ترین مکانیسم است. ویرولانس باکتری — به‌ویژه چسبندگی از طریق P-fimbriae به اپیتلیوم ادراری — و ضعف مکانیسم‌های دفاعی میزبان مانند VUR، کاهش جریان ادرار، یا نقص ایمنی با هم تعیین می‌کنند که عفونت در مثانه محدود بماند (سیستیت) یا به پارانشیم کلیه برسد و پیلونفریت ایجاد کند.

۳تظاهرات بالینی

تظاهرات بر اساس سن و محل درگیری تفاوت زیادی دارد:

  • نوزادان و شیرخواران زیر ۲ سال: تب بدون کانون مشخص، بی‌قراری، تغذیه ضعیف، استفراغ، و در نوزادان گاهی زردی. علامت ادراری معمولاً وجود ندارد.
  • کودکان ۲ تا ۵ سال: درد شکم، بی‌اشتهایی، یا بی‌اختیاری ادراری جدید در کودکی که قبلاً کنترل داشت.
  • کودکان بزرگ‌تر: دیزوری، تکرر ادرار، و درد فوق عانه در سیستیت؛ تب بالا همراه لرز، درد پهلو، و تهوع در پیلونفریت.

نکته بالینی: هر نوزاد یا شیرخوار زیر ۳ ماه با تب بدون کانون را باید برای UTI ورک‌آپ کرد، حتی اگر ظاهر بیمار باثبات باشد؛ تأخیر در درمان پیلونفریت در این سن خطر زخم کلیه را به‌طور معناداری افزایش می‌دهد.

۴رویکرد تشخیصی و ورک‌آپ

آنالیز ادرار اولین گام است: لکوسیت‌استراز مثبت، نیتریت مثبت، و پیوری (≥۵ WBC در HPF) نشانه‌های مثبت هستند، اما برای تأیید قطعی کافی نیستند. کشت ادرار استاندارد طلایی است و باید پیش از شروع آنتی‌بیوتیک گرفته شود.

روش جمع‌آوری نمونه بر اساس سن انتخاب می‌شود:

  • نوزادان و شیرخواران: سوپراپوبیک آسپیراسیون یا کاتتریزاسیون (نه کیسه ادراری که آلودگی بالایی دارد).
  • کودکان با کنترل ادرار: میانه جریان (mid-stream clean-catch).

آستانه رشد کلنی برای تشخیص: در سوپراپوبیک آسپیراسیون هر تعداد رشد اهمیت دارد؛ در کاتتر ≥۵۰٬۰۰۰ CFU/mL؛ و در نمونه میانه جریان ≥۱۰۰٬۰۰۰ CFU/mL.

تصویربرداری در اولین UTI تأییدشده:

  • سونوگرافی کلیه و مثانه: در طی بستری یا تا ۶ هفته پس از درمان برای همه توصیه می‌شود.
  • VCUG: برای بررسی VUR در UTI آتیپیک، سونوگرافی غیرطبیعی، یا عود.
  • DMSA scan: برای ارزیابی زخم پارانشیم کلیه، ۴ تا ۶ ماه پس از عفونت حاد.

۵تشخیص‌های افتراقی

بیماریتفاوت کلیدی با UTI
ولووواژینیتترشح واژینال، پیوری استریل بدون کشت مثبت
اورتریتدیزوری بدون تب، کشت ادرار منفی
سنگ ادراریهماچوری بارز، درد کولیکی، سونوگرافی مثبت
تب ویروسی با پیوریپیوری استریل، آدنوویروس در ادرار
آپاندیسیت حاددرد RLQ، دفانس، کشت ادرار منفی
دیسفانکشن مثانه-رودهبی‌اختیاری مزمن بدون تب، کشت منفی یا ضعیف

۶تدبیر درمانی

انتخاب آنتی‌بیوتیک، مسیر تجویز، و مدت درمان بر اساس سن و شدت بیماری تعیین می‌شود:

گروهرژیم اول‌خطمدت
نوزاد <۱ ماه (بستری الزامی)آمپی‌سیلین IV + گنتامایسین IV۱۰–۱۴ روز
شیرخوار ۱–۳ ماهسفتریاکسون ۵۰ mg/kg/day IM/IV۱۰–۱۴ روز
۳ ماه–۲ سال، پیلونفریتسفکسیم ۸ mg/kg/day PO یا IV تا پایداری۱۰–۱۴ روز
>۲ سال، سیستیت بدون عارضهTMP-SMX PO یا نیتروفورانتویین PO۳–۷ روز
>۲ سال، پیلونفریتسفکسیم ۸ mg/kg/day PO یا TMP-SMX۷–۱۴ روز

درمان باید بر اساس نتیجه آنتی‌بیوگرام تنظیم شود. پروفیلاکسی آنتی‌بیوتیکی در حضور VUR درجه بالا یا عود مکرر با بیماری زمینه‌ای قابل بررسی است، اما برای UTI بدون ناهنجاری ساختاری شواهد کافی برای تجویز روتین وجود ندارد.

۷عوارض و پیش‌آگهی

مهم‌ترین عارضه دیررس، زخم کلیه (renal scarring) است که در ۱۰ تا ۳۰٪ کودکان با پیلونفریت حاد رخ می‌دهد و زمینه‌ساز فشار خون بالا، پروتئین‌اوری مزمن، و در موارد دوطرفه، نارسایی مزمن کلیه در سال‌های بعد می‌شود. ریسک عود در دختران پس از اولین UTI حدود ۳۰٪ است. پیش‌آگهی بلندمدت به سرعت تشخیص، کنترل عوامل زمینه‌ساز — به‌ویژه VUR — و پایش دوره‌ای فشار خون و عملکرد کلیه بستگی دارد.

پرسش‌های بالینیِ پرتکرار

در نوزادان با تب بدون کانون، بهترین روش جمع‌آوری ادرار برای کشت چیست؟
سوپراپوبیک آسپیراسیون یا کاتتریزاسیون ادراری. نمونه‌گیری با کیسه ادراری به دلیل نرخ بالای آلودگی برای تشخیص قابل اتکا نیست
آیا در اولین UTI بدون عارضه همه کودکان نیاز به VCUG دارند؟
خیر. سونوگرافی کلیه و مثانه برای همه توصیه می‌شود، اما VCUG تنها در UTI آتیپیک، سونوگرافی غیرطبیعی، یا عود اندیکاسیون دارد
آیا پروفیلاکسی آنتی‌بیوتیکی در همه کودکان با UTI عود مکرر توصیه می‌شود؟
خیر؛ پروفیلاکسی در حضور VUR درجه بالا یا ناهنجاری ساختاری قابل بررسی است، اما در UTI بدون بیماری زمینه‌ای شواهد کافی برای تجویز روتین وجود ندارد
مطالبِ اینجا آموزشی و برگرفته از منابع‌اند و جای قضاوتِ بالینی، گایدلاینِ رسمی یا ویزیتِ پزشک را نمی‌گیرند؛ تصمیمِ نهایی همیشه با شرایطِ همان بیمار و منبعِ اصلی است.