مدیک‌پدیامدیک‌پدیادانشنامهٔ بالینی
۱اهمیت بالینی و طبقه‌بندی۲علل و تشخیص‌های افتراقی۳شرح‌حال هدفمند۴معاینهٔ فیزیکی و نشانه‌های خطر۵ورک‌آپ و الگوریتم تشخیصی۶رویکرد به علل شایع و تدبیر اولیه۷تعیین‌تکلیف، ارجاع و پیگیری
رویکرد به نشانه

خونریزی غیرطبیعی رحمی؛ علل و ارزیابی

رویکرد منظم به AUB با رد کردن اورژانس‌های همودینامیک و بارداری آغاز می‌شود و با ورک‌آپ مبتنی بر طبقه‌بندی PALM-COEIN به تشخیص علت و تعیین‌تکلیف منجر می‌شود

۳ دقیقه مطالعه به‌روزرسانی: ۵ مرداد ۱۴۰۵رویکرد بالینی به نشانه‌ها
ارزیابی خونریزی غیرطبیعی رحمی با تقویم پیگیری و وسایل معاینه زنان

خونریزی غیرطبیعی رحمی (Abnormal Uterine Bleeding; AUB) از شایع‌ترین علل مراجعه به مطب زنان و اورژانس است و با طیفی گسترده از علل — از اختلال تخمک‌گذاری تا لیومیوم، کواگولوپاتی و بدخیمی — همراه می‌شود. هر بار که این شکایت بدون رویکردِ منظم مطرح شود، تشخیص‌های جدی در خطرِ نادیده ماندن قرار می‌گیرند. ارزیابیِ مرحله‌ای بر پایهٔ طبقه‌بندی PALM-COEIN اقدامِ کارآمد و ایمن را ممکن می‌کند.

۱اهمیت بالینی و طبقه‌بندی

بر اساس تعریفِ FIGO، AUB هر تغییر غیرطبیعی در تناوب، مدت، حجم یا زمان‌بندیِ خونریزیِ رحمی را دربر می‌گیرد. طبقه‌بندیِ PALM-COEIN علل را به دو گروه تقسیم می‌کند:

  • PALM (ساختاری): پولیپ، آدنومیوز، لیومیوم (فیبروم)، بدخیمی و هایپرپلازی اندومتر
  • COEIN (غیرساختاری): کواگولوپاتی، اختلال تخمک‌گذاری (Ovulatory dysfunction)، اندومتریال، یاتروژنیک، طبقه‌بندی‌نشده

وضعیت‌هایی که نیاز به اقدام فوری دارند:

  • خونریزیِ شدید با بی‌ثباتیِ همودینامیک (تاکی‌کاردی، هایپوتانسیون)
  • بارداریِ خارج رحمی (ectopic pregnancy): تهدیدکنندهٔ حیات حتی با علائم خفیف
  • خونریزیِ پس از منوپوز: تا اثباتِ خلاف، رویکردِ بدخیمی اتخاذ می‌شود

۲علل و تشخیص‌های افتراقی

دستگاه / مکانیسمعلل شایعویژگیِ مشخص
ساختاری رحمیپولیپ اندومتر، لیومیوم، آدنومیوزمنوراژی، بلیدینگ بین‌دوره‌ای
بدخیمیهایپرپلازیِ آتیپیک، کارسینوم اندومتر، سرویکسسن >۴۵، خونریزیِ پس از منوپوز
اختلال تخمک‌گذاریPCOS، هایپرپرولاکتینمی، کم‌کاری تیروئیدالیگومنوره، بی‌نظمیِ دوره
کواگولوپاتیبیماری فون‌ویلبراند، ترومبوسیتوپنی، ضدانعقادهاکبودی‌پذیری، خونریزی از چند محل
مرتبط با بارداریسقط، بارداری خارج رحمی، مول هیداتیفورمسنِ باروری، β-hCG مثبت
یاتروژنیکIUD، COC، ضدانعقادها، تاموکسیفنرابطهٔ زمانی با دارو یا وسیلهٔ داخل رحمی
عفونیاندومتریت، سرویسیت، PIDتب، درد لگنی، ترشحِ غیرطبیعی

۳شرح‌حال هدفمند

خصوصیات خونریزی:

  • آخرین قاعدگیِ طبیعی، مدتِ دورهٔ فعلی، حجمِ تقریبی (تعداد پد یا تامپون در ساعت)
  • وجودِ لختهٔ بزرگ (>۲.۵ cm)، خونریزیِ بین‌دوره‌ای یا پس از مقاربت

علائم همراه:

  • درد یا کرامپِ لگنی و مشخصهٔ آن (تیز/کولیکی، محل، تابش)
  • تب، ترشحِ بدبو (عفونت)؛ تهوع و تأخیرِ قاعدگی (بارداری)

زمینه و ریسک:

  • احتمالِ بارداری: روشِ پیشگیری، آخرین تماسِ جنسی
  • داروها: ضدانعقاد، NSAIDs، هورمون، IUD، شیمی‌درمانی
  • سابقهٔ خونریزیِ سیستمیک: کبودیِ آسان، خونریزیِ طولانی از زخم، خونریزیِ لثه
  • ریسک‌فاکتورِ بدخیمی: سن، چاقی، دیابت، نولیپاریتی، PCOS، تاریخچهٔ خانوادگی

نکته بالینی: سنجشِ β-hCG باید پیش از هر اقدامِ دیگری انجام شود — بارداریِ خارج رحمی می‌تواند با خونریزیِ اندک و دردِ خفیف تظاهر کند و به‌سرعت به شوک هموراژیک پیشرفت کند.

۴معاینهٔ فیزیکی و نشانه‌های خطر

ارزیابیِ اولیه: علائم حیاتی و تستِ ارتواستاز برای شناساییِ بی‌ثباتیِ همودینامیک در اولویت هستند.

معاینهٔ سیستمیک:

  • رنگ‌پریدگی، تعریقِ سرد، سطحِ هوشیاری (شوک)
  • آکانتوزیس نیگریکانس، هیرسوتیسم (PCOS)؛ بزرگیِ تیروئید
  • لگنی: اندازهٔ رحم، حساسیتِ ضمیمه‌ها، تودهٔ آدنکس، وضعیتِ اوسِ سرویکال

نشانه‌های خطر:

  • تاکی‌کاردی + هایپوتانسیون یا سنکوپ
  • دردِ شدیدِ لگنی + بارداریِ احتمالی (بارداریِ خارج رحمی تا اثباتِ خلاف)
  • بافت یا لختهٔ بزرگ در اوسِ سرویکالِ باز (سقطِ در جریان)
  • توده یا عدمِ تقارن سوسپکت در معاینهٔ دوانگشتی

۵ورک‌آپ و الگوریتم تشخیصی

گامِ اول — رد کردنِ اورژانس (همهٔ بیماران):

  1. β-hCG ادراری سریع یا سرمی کمّی
  2. ارزیابیِ علائم حیاتی و همودینامیک
  3. CBC فوری (هموگلوبین، پلاکت)

گامِ دوم — ارزیابیِ پایه:

  • TSH (هم کم‌کاری و هم پرکاریِ تیروئید می‌توانند AUB ایجاد کنند)
  • سونوگرافیِ ترانس‌واژینال (TV-US): ضخامتِ اندومتر، ضایعهٔ ساختاری، آدنکس

گامِ سوم — هدفمند بر اساسِ یافته:

  • مشکوک به کواگولوپاتی: PT, PTT، آنتی‌ژن و اکتیویتیِ فاکتورِ فون‌ویلبراند
  • الیگومنوره/آمنوره: پرولاکتین، FSH، LH
  • سن >۴۵ یا ضخامتِ اندومتر >۴ mm پس از منوپوز: بیوپسیِ اندومتر (EMB)
  • ضایعهٔ داخلِ رحمی در TV-US: هیستروسکوپیِ تشخیصی

۶رویکرد به علل شایع و تدبیر اولیه

  • خونریزیِ حاد شدید: احیا با دسترسیِ وریدی و مایع؛ تزریقِ خون در صورتِ نیاز. استروژنِ کانژوگهٔ وریدی یا پروژستینِ دوزِ بالا را متخصصِ زنان هدایت می‌کند.
  • لیومیومِ علامت‌دار: NSAIDs و پروژستین برای کنترلِ علامت در کوتاه‌مدت؛ مایومکتومی، هیسترکتومی یا آمبولیزاسیونِ شریانِ رحمی در برنامهٔ الکتیو.
  • اختلالِ تخمک‌گذاری (PCOS): قرص‌های ترکیبی ضدبارداری (COC) یا پروژستینِ چرخشی.
  • هایپرپلازیِ بدون آتیپی: پروژستین با پیگیریِ بیوپسی پس از درمان.
  • عفونت (PID/اندومتریت): آنتی‌بیوتیکِ وسیع‌الطیف طبقِ پروتکلِ PID.
  • یاتروژنیک: بازبینیِ دارو یا تغییر IUD.

۷تعیین‌تکلیف، ارجاع و پیگیری

بستری فوری:

  • بی‌ثباتیِ همودینامیک یا هموگلوبین پایین با خونریزیِ فعال
  • بارداریِ خارج رحمی یا سقطِ پیچیده
  • دردِ شدید با یافتهٔ پریتونئال

ارجاع زودهنگام به متخصصِ زنان:

  • مشکوک به هایپرپلازیِ آتیپیک یا کارسینومِ اندومتر: ارجاعِ اورژانس
  • لیومیومِ بزرگ یا علامت‌دارِ مقاوم به دارو: ارجاعِ الکتیو
  • کواگولوپاتیِ تأییدشده: همزمان به خون‌شناس

ترخیص با پیگیری:

  • خونریزیِ خفیف تا متوسطِ باثباتِ همودینامیک، β-hCG منفی، TV-US بدونِ ضایعهٔ اورژانسی
  • درمانِ تجربیِ کوتاه‌مدت (NSAIDs، هورمون) با ویزیتِ کنترلیِ ۴ تا ۶ هفته
  • در سنِ >۴۵ یا وجودِ ریسک‌فاکتورِ بدخیمی، بیوپسی پیش از ترخیص یا ارجاعِ زودهنگام الزامی است

پرسش‌های بالینیِ پرتکرار

چه زمانی β-hCG باید اولین آزمایش باشد؟
در هر بیمار در سنِ باروری با خونریزیِ غیرطبیعی — بارداریِ خارج رحمی می‌تواند با علائم خفیف تظاهر کند و به‌سرعت به شوکِ هموراژیک پیشرفت کند
آیا همهٔ بیماران با AUB به بیوپسیِ اندومتر نیاز دارند؟
نه؛ بیوپسی در سنِ بالای ۴۵ سال، خونریزیِ پس از منوپوز، یا وجودِ ریسک‌فاکتورِ هایپرپلازی و بدخیمی (چاقی، دیابت، PCOS) اندیکاسیون دارد
کدام یافتهٔ TV-US نیاز فوری به ارجاع ایجاد می‌کند؟
ضخامتِ اندومتر >۴ mm پس از منوپوز، تودهٔ سوسپکت در آدنکس، یا مایعِ آزاد در کنارِ یافتهٔ بارداری نیازمند ارجاعِ اورژانس به متخصصِ زنان است
مطالبِ اینجا آموزشی و برگرفته از منابع‌اند و جای قضاوتِ بالینی، گایدلاینِ رسمی یا ویزیتِ پزشک را نمی‌گیرند؛ تصمیمِ نهایی همیشه با شرایطِ همان بیمار و منبعِ اصلی است.