مدیک‌پدیامدیک‌پدیادانشنامهٔ بالینی
۱اهمیت بالینی و طبقه‌بندی۲علل و تشخیص‌های افتراقی۳شرح‌حال هدفمند۴معاینهٔ فیزیکی و نشانه‌های خطر۵ورک‌آپ و الگوریتمِ تشخیصی۶رویکرد به علل شایع و تدبیر اولیه۷تعیین‌تکلیف، ارجاع و پیگیری
رویکرد به نشانه

خونریزی گوارشی؛ ارزیابی و تدبیر اولیه

رویکرد منظم و هم‌زمان به احیا و شناسایی منبع خونریزی، کلید تدبیر موثر در طیف گستردهٔ علل خونریزی گوارشی از اورژانس تا سرپایی است

۳ دقیقه مطالعه به‌روزرسانی: ۵ مرداد ۱۴۰۵رویکرد بالینی به نشانه‌ها
سینی ارزیابی اولیه خونریزی گوارشی با دستکش، لوله نمونه و ابزار پایش علائم حیاتی

خونریزی گوارشی یکی از اورژانس‌های شایع داخلی است که طیفی از خونریزی اُکولت ناعلامت‌دار تا خونریزی فعال تهدیدکنندهٔ حیات را دربرمی‌گیرد. علل آن از زخم پپتیک و واریس مری تا آنژیودیسپلازی و بدخیمی گوارشی گسترده است. رویکرد منظم و هم‌زمان به احیای بیمار و شناسایی منبع خونریزی، پایهٔ کاهش مرگ‌ومیر در این بیماران است.

۱اهمیت بالینی و طبقه‌بندی

خونریزی گوارشی بر اساس محل منبع به دو گروه اصلی تقسیم می‌شود: خونریزی فوقانی (UGIB) با منشأ بالاتر از رباط تریتز — یعنی مری، معده و دوازدهه — و خونریزی تحتانی (LGIB) با منشأ از ابتدای ژژونوم به پایین. تظاهرات بالینی شامل هماتمز (hematemesis) به‌صورت استفراغ خون قرمز یا شبیه تفالهٔ قهوه، ملنا (melena) به‌صورت مدفوع سیاه قیری و بدبو — که معمولاً از UGIB ناشی می‌شود — و هماتوشزی (hematochezia) به‌صورت خروج خون قرمز از مقعد است.

وضعیت‌های زیر را باید فوراً به‌عنوان اورژانسی تلقی کرد: ناپایداری همودینامیک (هیپوتانسیون یا تاکی‌کاردی)، هماتمز فعال با خون قرمز روشن، هماتوشزی پرحجم، و تغییر سطح هوشیاری.

۲علل و تشخیص‌های افتراقی

محلعلل شایععلل کمتر شایع
مریواریس مری، ازوفاژیتپارگی Mallory-Weiss، تومور
معدهزخم گاستریک، گاستریتGAVE، ضایعهٔ دیولافوا
دوازدههزخم دئودنالهموبیلیا، فیستول آئورتو-آنتریک
روده کوچکآنژیودیسپلازیدیورتیکول مکل، بیماری کرون
کولوندیورتیکولوز، آنژیودیسپلازیپولیپ، کارسینوم، کولیت ایسکمیک
راست‌روده/مقعدهموروئید، فیشرپروکتیت، تومور

نکته بالینی: هماتوشزی لزوماً نشان‌دهندهٔ LGIB نیست؛ در UGIB شدید با ترانزیت سریع روده — به‌ویژه در خونریزی واریسی — نیز می‌تواند تظاهر کند. نسبت BUN/Cr بالای ۲۰ یک شاخص کمکی برای تمایز UGIB از LGIB به شمار می‌رود.

۳شرح‌حال هدفمند

شرح‌حال باید سریع و با تمرکز بر محورهای زیر انجام شود:

  • ماهیت خونریزی: رنگ و ظاهر خون، مقدار تخمینی، مدت زمان و حالت شروع
  • سابقهٔ گوارشی: زخم پپتیک، واریس، بیماری کبدی، پولیپ یا بدخیمی پیشین، پروسیجر اخیر (پولیپکتومی، اندوسکوپی)
  • داروها: NSAID، آسپیرین، کلوپیدوگرل، ضدانعقادهای خوراکی (وارفارین، NOACها)، کورتیکواستروئیدها
  • عوامل خطر: مصرف الکل، سیروز، اختلال انعقادی زمینه‌ای
  • علائم همراه: درد شکم، کاهش وزن، تغییر در اجابت مزاج، دیسفاژی، سیری زودرس

۴معاینهٔ فیزیکی و نشانه‌های خطر

ارزیابی اولیه با علائم حیاتی آغاز می‌شود. تاکی‌کاردی (HR > 100) و هیپوتانسیون (SBP < 90 mmHg) نشانهٔ از دست رفتن حجم قابل توجه هستند. آزمون ارتوستاتیک (کاهش ≥ 20 mmHg در SBP یا افزایش ≥ 10 ضربه در HR با تغییر وضعیت) در بیماران پایدار حساسیت بیشتری دارد.

یافته‌های کلیدی:

  • شکم: حساسیت موضعی یا منتشر، دفانس، صدای روده بیش از حد یا غایب
  • رکتال: رنگ مدفوع، هموروئید، توده قابل لمس
  • نشانه‌های بیماری کبدی: یرقان، آسیت، اسپایدر آنژیوم، اسپلنومگالی، پالمار اریتما

پرچم‌های قرمز: سینکوپ یا پره‌سینکوپ، خروج خون فعال، پریتونیت، اختلال هوشیاری.

۵ورک‌آپ و الگوریتمِ تشخیصی

آزمایشگاه اولیه (فوری):

  • CBC، BUN، Cr، الکترولیت‌ها، PT/INR، PTT
  • گروه خون و کراس‌مچ (Type & Cross)
  • LFT در مشکوک به بیماری کبدی
  • β-hCG در زنان در سن باروری

نسبت BUN/Cr بالای ۲۰ به نفع UGIB است.

اندوسکوپی و تصویربرداری:

  • EGD (اندوسکوپی فوقانی): استاندارد طلایی در UGIB؛ در ۲۴ ساعت اول در بیماران پایدار، یا فوری در ناپایداری
  • کولونوسکوپی: استاندارد تشخیصی در LGIB پس از آماده‌سازی مناسب روده
  • CT آنژیوگرافی: در خونریزی فعال (≥ 0.3 mL/min) که اندوسکوپی امکان‌پذیر یا تشخیصی نبوده است
  • Tagged RBC scan: در خونریزی کند یا متناوب

۶رویکرد به علل شایع و تدبیر اولیه

احیای اولیه (هم‌زمان با ارزیابی):

  • دو لاین وریدی بزرگ (حداقل ۱۸G)، سرم کریستالوئید ایزوتونیک
  • تزریق pRBC در Hb < 7 g/dL (هدف < 8 g/dL در بیماری قلبی زمینه‌ای)
  • تصحیح انعقاد: پلاکت > 50,000/µL و INR < 1.5 پیش از اندوسکوپی
  • NPO تا ارزیابی اندوسکوپیک

بر اساس علت:

  • واریس مری: اکترئوتاید (50 µg IV bolus سپس انفوزیون)، آنتی‌بیوتیک پروفیلاکتیک (سفتریاکسون 1 g/day)، بندینگ اندوسکوپیک
  • زخم پپتیک: PPI IV با دوز بالا (اومپرازول 80 mg bolus + 8 mg/h)، هموستاز اندوسکوپیک در ضایعات پرخطر (چاهک خونریزنده، رگ قابل رویت)
  • LGIB خودبه‌خود متوقف‌شده: مراقبت حمایتی و کولونوسکوپی الکتیو

۷تعیین‌تکلیف، ارجاع و پیگیری

بستری در ICU یا مراقبت ویژه:

  • ناپایداری همودینامیک مداوم یا بدون پاسخ به احیا
  • نیاز به تزریق ≥ 2 واحد pRBC در ۲۴ ساعت اول
  • خونریزی فعال در اندوسکوپی با ضایعهٔ پرخطر
  • بیماری جدی همراه (نارسایی کلیه، نقص ایمنی، اختلال شدید انعقادی)

ارجاع فوری:

  • UGIB با نیاز به هموستاز اندوسکوپیک: متخصص گوارش
  • ناپایداری بدون پاسخ به درمان دارویی: جراح و رادیولوژی مداخله‌ای

ترخیص با پیگیری سرپایی:

  • نمرهٔ Glasgow-Blatchford صفر در UGIB
  • خونریزی متوقف‌شده، هموگلوبین پایدار، همودینامیک طبیعی، و بیماری زمینه‌ای خفیف
  • کولونوسکوپی الکتیو ظرف ۲ تا ۴ هفته برای LGIB با ریسک پایین

پرسش‌های بالینیِ پرتکرار

تفاوت عملی UGIB و LGIB در بالین چیست؟
هماتمز و ملنا معمولاً UGIB را نشان می‌دهند؛ هماتوشزی در LGIB شایع‌تر است. نسبت BUN/Cr بالای ۲۰ و lavage مثبت از NG tube به نفع UGIB هستند
چه زمانی اندوسکوپی اورژانسی در UGIB اندیکاسیون دارد؟
در ناپایداری همودینامیک مداوم پس از احیا، مشکوک به خونریزی واریسی، یا هماتمز فعال با خون قرمز روشن، اندوسکوپی فوری ضرورت دارد و نباید به ۲۴ ساعت موکول شود
آیا همهٔ بیماران با خونریزی گوارشی باید بستری شوند؟
خیر؛ بیماران با نمرهٔ Glasgow-Blatchford صفر، همودینامیک پایدار، هموگلوبین پایدار و بدون بیماری جدی همراه را می‌توان با کولونوسکوپی الکتیو سرپایی مدیریت کرد
مطالبِ اینجا آموزشی و برگرفته از منابع‌اند و جای قضاوتِ بالینی، گایدلاینِ رسمی یا ویزیتِ پزشک را نمی‌گیرند؛ تصمیمِ نهایی همیشه با شرایطِ همان بیمار و منبعِ اصلی است.