مدیک‌پدیامدیک‌پدیادانشنامهٔ بالینی
۱زمینه و اپیدمیولوژی۲اتیولوژی و پاتوفیزیولوژی۳تظاهرات بالینی۴رویکرد تشخیصی و ورک‌آپ۵تشخیص‌های افتراقی۶تدبیر درمانی۷عوارض و پیش‌آگهی
بیماری

عفونت‌های منتقله جنسی؛ تشخیص و درمان

مروری بالینی بر طیف، تشخیص، و درمان مبتنی بر گایدلاین عفونت‌های منتقله جنسی برای پزشکان در نقطه مراقبت

۴ دقیقه مطالعه به‌روزرسانی: ۵ مرداد ۱۴۰۵بیماری‌های عفونی
کیت نمونه‌گیری و درمان عفونت‌های منتقله جنسی

عفونت‌های منتقله جنسی (Sexually Transmitted Infections — STIs) طیفی از بیماری‌های عفونی هستند که از طریق تماس جنسی منتقل می‌شوند و می‌توانند هم‌زمان چندین دستگاه بدن را درگیر کنند. اهمیت بالینی آن‌ها صرفاً به تظاهرات موضعی محدود نمی‌شود؛ سیفلیس درمان‌نشده، گونوره مقاوم به آنتی‌بیوتیک، و HIV پیشرونده نمونه‌های بارزی از پیامدهای سیستمیک جدی هستند. رویکرد تشخیصی دقیق، درمان به‌موقع، و مدیریت شرکای جنسی سه ستون اصلی کنترل این عفونت‌ها در نقطه مراقبت هستند.

۱زمینه و اپیدمیولوژی

STIs در شمار شایع‌ترین بیماری‌های عفونی جهان قرار دارند. WHO تخمین می‌زند سالانه بیش از یک میلیارد موارد جدید از چهار STI قابل‌درمان — کلامیدیا، گونوره، سیفلیس، و تریکومونیازیس — در جهان ثبت می‌شود. عوامل خطر اصلی شامل سن جوانی (۱۵–۲۴ سال)، تعدد شرکای جنسی، عدم استفاده از کاندوم، سابقه STI قبلی، و نقص ایمنی می‌شوند. در ایران، به‌دلیل محدودیت‌های گزارش‌دهی، بار واقعی بیماری کمتر از آنچه هست برآورد می‌شود؛ اما HIV/AIDS، هپاتیت B و C، و HPV از اهمیت اپیدمیولوژیک ویژه‌ای برخوردارند.

۲اتیولوژی و پاتوفیزیولوژی

عوامل ایجادکننده از نظر میکروبی متنوع‌اند:

  • باکتریایی: Neisseria gonorrhoeae، Chlamydia trachomatis، Treponema pallidum (سیفلیس)، Haemophilus ducreyi (شانکروئید)
  • ویروسی: HIV، HSV-1/2، HPV، هپاتیت B و C
  • انگلی: Trichomonas vaginalis

گونوکوک و کلامیدیا به اپیتلیوم ستونی مجاری تناسلی چسبیده و پاسخ التهابی حاد ایجاد می‌کنند. T. pallidum از طریق میکروآبراژن به جریان خون نفوذ می‌کند و گسترش سیستمیک می‌یابد. HIV پس از ورود به مخاط به سلول‌های CD4+ T-lymphocyte متصل شده و تکثیر می‌یابد؛ آسیب مخاطی ناشی از سایر STIs، خطر انتقال HIV را به‌طور قابل‌توجهی افزایش می‌دهد.

۳تظاهرات بالینی

بسیاری از موارد STI — به‌ویژه کلامیدیا در زنان و گونوره در مراحل اولیه — بدون علامت هستند و این عامل اصلی گسترش پنهان این عفونت‌هاست. تظاهرات شایع عبارت‌اند از:

  • ترشح مجرا یا واژینال: چرکی فراوان در گونوره؛ موکوپورولنت خفیف در کلامیدیا
  • زخم تناسلی: دردناک در HSV و شانکروئید؛ سفت و بدون درد در سیفلیس اولیه (شانکر)
  • راش پوستی: ماکولوپاپولار منتشر با درگیری کف دست و پا در سیفلیس ثانویه
  • لنفادنوپاتی اینگوینال: در HSV، سیفلیس، و لنفوگرانولوم ونرئوم (LGV)
  • دیسوری و تکرر ادرار: در اورتریت
  • درد لگنی یا تندرنس آدنکس: در بیماری التهابی لگن (PID)
  • زگیل تناسلی: در HPV تیپ ۶ و ۱۱

۴رویکرد تشخیصی و ورک‌آپ

ارزیابی باید با تاریخچه جنسی کامل (نوع تماس، تعداد شرکا، استفاده از کاندوم، STI قبلی، وضعیت واکسیناسیون) آغاز شود.

بیماریآزمون اول‌خطنکته
گونورهNAAT از سواب سرویکال یا ادرارکشت برای آنتی‌بیوگرام در موارد مقاوم
کلامیدیاNAAT از سرویکس یا ادرارحساس‌ترین روش موجود
سیفلیسRPR/VDRLتأییدیه با TPHA یا FTA-ABS
HSVNAAT از زخم یا کشت ویروسیسرولوژی IgG برای ارزیابی سابقه عفونت
HIVآنتی‌ژن/آنتی‌بادی نسل چهارمتأییدیه با Western blot یا NAT
HPVمعاینه بالینی + PAP smearکولپوسکوپی در ضایعات مشکوک

نکته بالینی: در هر بیمار با STI تأییدشده، غربالگری هم‌زمان برای سیفلیس و HIV الزامی است. همچنین در هر ترشح واژینال، تریکومونیازیس را در کنار واژینوز باکتریایی و کاندیدیازیس در نظر بگیرید.

۵تشخیص‌های افتراقی

  • زخم تناسلی: HSV، سیفلیس اولیه، شانکروئید، LGV، بیماری بهجت، آفت راجعه
  • ترشح واژینال: واژینوز باکتریایی، کاندیدیازیس، تریکومونیازیس، کلامیدیا/گونوره
  • درد لگنی: آپاندیسیت، کیست تخمدان پاره‌شده، بارداری خارج از رحم، اندومتریوز
  • دیسوری: عفونت ادراری (UTI)، اورتریت غیرگونوکوکی، پروستاتیت

۶تدبیر درمانی

درمان بر اساس عامل شناسایی‌شده یا رویکرد سندرومیک (در مناطق با دسترسی محدود به آزمایشگاه) تعیین می‌شود:

  • گونوره بدون عارضه: سفتریاکسون ۵۰۰ mg IM تک‌دوز (به‌دلیل مقاومت فراگیر، فلوروکینولون‌ها توصیه نمی‌شوند)
  • کلامیدیا: دوکسی‌سایکلین ۱۰۰ mg دو بار در روز × ۷ روز؛ آزیترومایسین ۱ g خوراکی تک‌دوز جایگزین قابل‌قبول
  • سیفلیس اولیه/ثانویه: بنزاتین پنی‌سیلین G، ۲.۴ میلیون واحد IM تک‌دوز
  • HSV اپیزود اول: والاسیکلوویر ۱ g دو بار در روز × ۱۰ روز؛ یا آسیکلوویر ۴۰۰ mg سه بار در روز × ۱۰ روز
  • تریکومونیازیس: مترونیدازول ۲ g خوراکی تک‌دوز

درمان شرکای جنسی برای تمام STIs باکتریایی و تریکومونیازیس الزامی است. تا اتمام درمان و رفع علائم، خودداری از تماس جنسی توصیه می‌شود. کنترل درمان (test of cure) برای گونوره ۱–۲ هفته پس از درمان انجام می‌شود.

۷عوارض و پیش‌آگهی

عوارض دیررس عفونت‌های درمان‌نشده می‌توانند جدی و برگشت‌ناپذیر باشند:

  • گونوره/کلامیدیا: PID، نازایی لوله‌ای، بارداری خارج از رحم، اپیدیدیمیت مزمن
  • سیفلیس: نوروسیفلیس، سیفلیس قلبی-عروقی، سیفلیس مادرزادی
  • HPV: سرطان دهانه رحم (سرویکس)، سرطان مقعد، کارسینوم اوروفارنکس
  • HIV: نقص ایمنی پیشرونده، ایدز، بیماری‌های فرصت‌طلب
  • HSV: عفونت نوزادی در زایمان طبیعی، انسفالیت در نقص ایمنی

پیش‌آگهی با تشخیص و درمان به‌موقع در اغلب موارد بسیار خوب است. پیشگیری اولیه شامل واکسیناسیون HPV و هپاتیت B، استفاده مداوم از کاندوم، و PrEP در افراد پرخطر برای HIV است.

پرسش‌های بالینیِ پرتکرار

در چه مواردی باید غربالگری هم‌زمان HIV انجام شود؟
در هر بیمار با STI تأییدشده، غربالگری HIV با آزمون آنتی‌ژن/آنتی‌بادی نسل چهارم الزامی است، زیرا آسیب مخاطی ناشی از سایر STIs خطر انتقال HIV را به‌طور قابل‌توجهی افزایش می‌دهد
چرا فلوروکینولون‌ها دیگر برای درمان گونوره توصیه نمی‌شوند؟
N. gonorrhoeae در بیشتر مناطق جهان مقاومت گسترده‌ای به فلوروکینولون‌ها پیدا کرده است؛ به همین دلیل سفتریاکسون ۵۰۰ mg IM تک‌دوز به عنوان درمان اول‌خط جایگزین شده است
آیا درمان یک‌طرفه بیمار در STIs باکتریایی کافی است؟
خیر؛ درمان هم‌زمان شرکای جنسی برای گونوره، کلامیدیا، سیفلیس، و تریکومونیازیس ضروری است و بدون آن خطر عفونت مجدد بالا می‌ماند
مطالبِ اینجا آموزشی و برگرفته از منابع‌اند و جای قضاوتِ بالینی، گایدلاینِ رسمی یا ویزیتِ پزشک را نمی‌گیرند؛ تصمیمِ نهایی همیشه با شرایطِ همان بیمار و منبعِ اصلی است.