مدیک‌پدیامدیک‌پدیادانشنامهٔ بالینی
۱زمینه و اپیدمیولوژی۲اتیولوژی و پاتوفیزیولوژی۳تظاهرات بالینی۴رویکرد تشخیصی و ورک‌آپ۵تشخیص‌های افتراقی۶تدبیر درمانی۷عوارض و پیش‌آگهی
بیماری

سرطان دهانه رحم؛ غربالگری و درمان

سرطان دهانه رحم یک بدخیمی HPV-محور و قابل غربالگری است که مرحله‌بندی FIGO راهنمای اصلی انتخاب درمان — جراحی، رادیوتراپی، یا شیمی‌درمانی — را تعیین می‌کند

۳ دقیقه مطالعه به‌روزرسانی: ۵ مرداد ۱۴۰۵زنان و زایمان
کیت غربالگری سرطان دهانه رحم با برس پاپ اسمیر، اسپکولوم و ویال نمونه روی میز روشن

سرطان دهانه رحم یکی از قابل‌پیشگیری‌ترین بدخیمی‌های دستگاه تناسلی زنانه است، اما همچنان از پنج سرطان کشنده در زنان سراسر جهان محسوب می‌شود. شکاف میان دانش پیشگیری و اجرای بالینی — به‌ویژه در دسترسی به غربالگری منظم — همچنان کشنده است.

۱زمینه و اپیدمیولوژی

سرطان دهانه رحم چهارمین سرطان شایع در زنان جهان است؛ سالانه حدود ۶۰۴٬۰۰۰ مورد جدید و ۳۴۲٬۰۰۰ مرگ ثبت می‌شود (WHO, 2020). بیش از ۹۰٪ بار بیماری در کشورهای با درآمد پایین و متوسط متمرکز است. در ایران، بروز پایین‌تر از میانگین جهانی است اما کمبود ثبت سیستماتیک، برآورد دقیق را دشوار می‌کند. اوج بروز در دهه‌های ۴۰ تا ۵۰ سالگی دیده می‌شود و حدود ۸۵٪ موارد از نوع کارسینوم اسکواموس و ۱۰ تا ۱۵٪ آدنوکارسینوم است.

۲اتیولوژی و پاتوفیزیولوژی

عفونت مداوم با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) شرط لازم برای ایجاد تقریباً تمام موارد سرطان دهانه رحم است. سروتیپ‌های ۱۶ و ۱۸ مسئول حدود ۷۰٪ کارسینوم‌های اسکواموس و آدنوکارسینومند. آنکوپروتئین‌های E6 و E7 ویروس به ترتیب p53 و Rb را غیرفعال می‌کنند و کنترل چرخه سلولی را مختل می‌سازند. پیشرفت از نئوپلازی داخل‌اپیتلیالی دهانه رحم (CIN) به کارسینوم تهاجمی معمولاً ۱۰ تا ۲۰ سال طول می‌کشد — این فاصله زمانی، پایه بیولوژیک غربالگری است.

عوامل خطر افزون‌کننده: شروع زودهنگام فعالیت جنسی، شرکای جنسی متعدد، سیگار، نقص ایمنی (HIV، مصرف مزمن ایمونوساپرسیو)، و نداشتن سابقه غربالگری منظم.

۳تظاهرات بالینی

در مراحل اولیه اغلب بیماران بدون علامت‌اند و ضایعه از طریق غربالگری کشف می‌شود. با پیشرفت بیماری، علائم زیر ظاهر می‌شوند:

  • خونریزی واژینال غیرطبیعی: به‌ویژه خونریزی پس از مقاربت (postcoital bleeding)، خونریزی بین دوره‌ها، یا خونریزی پس از یائسگی
  • ترشح واژینال: آبکی، بدبو یا خون‌آلود
  • درد لگنی یا کمردرد: نشانه درگیری ساختارهای مجاور در مرحله پیشرفته‌تر
  • علائم دفعی: هماچوری، خونریزی رکتال یا دیسوری در بیماری پیشرفته با درگیری مثانه یا راست‌روده

نکته بالینی: خونریزی پس از مقاربت در زن در سن باروری — حتی با سابقه پاپ‌اسمیر طبیعی اخیر — باید با کولپوسکوپی هدفمند بررسی شود؛ حساسیت سیتولوژی برای ضایعه تهاجمی ماکروسکوپیک ناکافی است.

۴رویکرد تشخیصی و ورک‌آپ

غربالگری (ASCCP/WHO):

  • سن ۲۱ تا ۲۹ سال: پاپ‌اسمیر هر ۳ سال
  • سن ۳۰ تا ۶۵ سال: پاپ‌اسمیر + تست HPV (co-testing) هر ۵ سال، یا پاپ‌اسمیر تنها هر ۳ سال

مسیر تشخیص: سیتولوژی ناهنجار ← کولپوسکوپی ← بیوپسی هدفمند ← تأیید آسیب‌شناختی

مرحله‌بندی FIGO 2018 و رویکرد درمانی:

مرحله FIGOتعریفرویکرد درمانی
IA1تهاجم استروما ≤ ۳ mm، بدون تهاجم عروقیکانیزاسیون یا هیسترکتومی ساده
IA2تهاجم ۳.۱ تا ۵ mmهیسترکتومی رادیکال یا براکی‌تراپی
IB1–IB2محدود به دهانه رحم، ≤ ۴ cmهیسترکتومی رادیکال یا کموراد
IB3–IIBگسترش به واژن یا پارامتریومCCRT + براکی‌تراپی
III–IVدرگیری دیواره لگن، کلیه، یا متاستاز دورCCRT ± درمان سیستمیک

ورک‌آپ پایه: CBC، کراتینین، آنالیز ادرار، MRI لگن (ارزیابی گسترش موضعی)، CT یا PET-CT برای مرحله‌بندی دور از IB3 به بالا.

۵تشخیص‌های افتراقی

وضعیتنکته افتراقی
سرویسیت یا اکتروپیونضایعه خوش‌خیم، بیوپسی منفی
پولیپ دهانه رحمپایه‌دار، اکسیزیون برای تأیید
کارسینوم اندومتر با گسترش به دهانه رحمبررسی حفره رحم، کورتاژ
متاستاز از کولورکتال یا تخمدانسابقه بدخیمی، تصویربرداری
گرانولوم عفونی (سل، آمیب)کشت بافت، بیوپسی

۶تدبیر درمانی

انتخاب درمان بر اساس مرحله FIGO، اندازه تومور، وضعیت غدد لنفاوی، و تمایل بیمار به حفظ باروری صورت می‌گیرد.

  • مراحل اولیه (IA تا IB2): هیسترکتومی رادیکال (Wertheim) با لنفادنکتومی لگنی انتخاب جراحی اصلی است. در IB1 کوچک با تمایل جدی به باروری، تراکلکتومی رادیکال گزینه‌ای پذیرفتنی است.
  • بیماری موضعاً پیشرفته (IB3 به بالا): رادیوتراپی خارجی لگنی (EBRT) همراه با براکی‌تراپی داخل‌حفره‌ای + سیسپلاتین ۴۰ mg/m² وریدی هفتگی به‌عنوان حساس‌کننده (CCRT)، استاندارد مراقبت است.
  • بیماری متاستاتیک یا عود: شیمی‌درمانی ترکیبی کاربوپلاتین + پاکلی‌تاکسل (± بواسیزوماب) و در تومورهای PD-L1 مثبت، پمبرولیزوماب با شواهد فاز سه (KEYNOTE-826).

پیشگیری: واکسن HPV نه‌ظرفیتی در دختران ۹ تا ۱۴ سال در دو دوز توصیه می‌شود؛ در سنین ۱۵ تا ۲۶ سال سه دوز.

۷عوارض و پیش‌آگهی

عوارض درمانی شایع: فیستول واژینو-وزیکال یا واژینو-رکتال (پس از رادیوتراپی)، لنفادم اندام تحتانی، اختلال عملکرد مثانه (پس از جراحی رادیکال)، و یائسگی زودرس در بیماران جوان.

بقای ۵ ساله بر اساس مرحله:

  • مرحله I: حدود ۸۰ تا ۹۳٪
  • مرحله II: حدود ۵۸ تا ۶۳٪
  • مرحله III: حدود ۳۲ تا ۳۵٪
  • مرحله IV: کمتر از ۱۵٪

شاخص‌های پیش‌آگهی منفی: درگیری غدد لنفاوی لگنی یا پارا-آئورتیک، قطر تومور بیش از ۴ cm، درگیری پارامتریوم، و عمق تهاجم استروما.

پرسش‌های بالینیِ پرتکرار

آیا پاپ‌اسمیر طبیعی اخیر، ضایعه تهاجمی را رد می‌کند؟
خیر؛ حساسیت سیتولوژی برای ضایعات ماکروسکوپیک کامل نیست. هر خونریزی پس از مقاربت باید مستقل از نتیجه پاپ، با کولپوسکوپی و در صورت لزوم بیوپسی مستقیم بررسی شود
در مراحل IB3 به بالا، اولویت درمانی جراحی است یا رادیوتراپی؟
در این مراحل، CCRT (رادیوتراپی خارجی + براکی‌تراپی + سیسپلاتین ۴۰ mg/m² هفتگی) استاندارد مراقبت است؛ جراحی اولیه برتری نشان نداده و عوارض بیشتری دارد
واکسن HPV در زنانی که پیش‌تر با ویروس آلوده شده‌اند سودمند است؟
بله؛ واکسیناسیون در سنین ۲۷ تا ۴۵ سال در موارد انتخابی توصیه می‌شود زیرا واکسن در برابر سروتیپ‌هایی که فرد هنوز به آن‌ها آلوده نشده محافظت می‌کند، هرچند بیشترین اثربخشی پیش از شروع فعالیت جنسی است
مطالبِ اینجا آموزشی و برگرفته از منابع‌اند و جای قضاوتِ بالینی، گایدلاینِ رسمی یا ویزیتِ پزشک را نمی‌گیرند؛ تصمیمِ نهایی همیشه با شرایطِ همان بیمار و منبعِ اصلی است.