مدیک‌پدیامدیک‌پدیادانشنامهٔ بالینی
۱زمینه و اپیدمیولوژی۲اتیولوژی و پاتوفیزیولوژی۳تظاهرات بالینی۴رویکرد تشخیصی و ورک‌آپ۵تشخیص‌های افتراقی۶تدبیر درمانی۷عوارض و پیش‌آگهی
بیماری

سوختگی؛ ارزیابی و درمان اولیه

ارزیابی سیستماتیک عمق و وسعت سوختگی، احیا هدفمند با مایع و شناسایی آسیب استنشاقی، ارکان مدیریت اولیه این تروما در ساعت اول هستند

۴ دقیقه مطالعه به‌روزرسانی: ۵ مرداد ۱۴۰۵طب اورژانس و مسمومیت
خنک کردن سوختگی خفیف ساعد زیر آب جاری
اقدام اولیه در سوختگی خفیف: خنک کردن محل با آب جاری

سوختگی از شایع‌ترین آسیب‌های تروماتیک است که طیف گسترده‌ای از بیماران — از کودکان دچار حوادث خانگی تا قربانیان بلایا — را درگیر می‌کند. پیامد نهایی در ساعت‌های اول رقم می‌خورد: شناسایی درست عمق و وسعت، احیا با مایع به‌موقع، و تشخیص آسیب استنشاقی همان‌جایی‌اند که نجات یا از دست دادن بیمار تعیین می‌شود. این مونوگراف رویکرد بالینی ساعت اول را از ارزیابی اولیه تا تصمیم درمانی پوشش می‌دهد.

۱زمینه و اپیدمیولوژی

سوختگی سالانه بیش از ۱۱ میلیون مراجعه پزشکی در جهان ایجاد می‌کند و در کشورهای با درآمد متوسط — از جمله ایران — بار اقتصادی و اجتماعی قابل‌توجهی دارد. بیشترین آسیب‌دیدگان کودکان زیر ۵ سال و بزرگسالان ۲۰ تا ۴۰ ساله هستند. در ایران، حوادث خانگی — انفجار گاز، روغن داغ، آب جوش — سهم بزرگی دارند. مرگ‌ومیر در سوختگی گسترده بدون مراقبت تخصصی بسیار بالاست و اسکور Baux (سن + TBSA%) ابزار ساده‌ای برای تخمین پیش‌آگهی است.

۲اتیولوژی و پاتوفیزیولوژی

عوامل اتیولوژیک شامل آسیب حرارتی، شیمیایی، الکتریکی و تشعشعی هستند. گرما پروتئین‌های سلولی را دناتوره کرده و نکروز موضعی ایجاد می‌کند. بر اساس نظریه Jackson، ناحیه آسیب به سه حلقه تقسیم می‌شود: منطقه انعقاد (نکروز برگشت‌ناپذیر در مرکز)، منطقه استاز که با هایپوپرفیوژن ادامه‌دار در ۴۸ ساعت اول به نکروز پیشرفت می‌کند، و منطقه هایپرمی پیرامونی که خودبه‌خود بهبود می‌یابد. در سوختگی گسترده، التهاب سیستمیک منجر به نشت مایع عروقی، ادم، هایپوولمی و شوک می‌شود. سوختگی الکتریکی معمولاً آسیب عمیق‌تری نسبت به نمای خارجی ایجاد می‌کند و میوگلوبینوری می‌تواند کلیه را در معرض خطر قرار دهد.

۳تظاهرات بالینی

عمق سوختگی علائم و پیش‌آگهی را تعیین می‌کند:

درجهعمقظاهردردبهبودی
اولاپیدرمقرمزی، خشک، بدون تاولزیاد۳–۷ روز
دوم سطحیدرم سطحیتاول، قرمز، مرطوبزیاد۱۴–۲۱ روز
دوم عمقیدرم عمیقسفید-قرمز، تاول پاره، کمتر حساسکاهش یافته>۲۱ روز، اسکار
سومتمام ضخامتسفید/قهوه/سیاه، چرمیبی‌دردنیاز به پیوند

آسیب استنشاقی با خشونت صدا، استریدور، دوده در دهان و بینی، تنگی نفس و آژیتاسیون تظاهر می‌کند و باید فعالانه جستجو شود — به‌ویژه در بیمارانی که در فضای بسته در معرض دود بوده‌اند.

۴رویکرد تشخیصی و ورک‌آپ

ارزیابی اولیه (ABCDE): در A، حفاظت راه هوایی اولویت دارد — تورم پیشرونده مخاط دهان و حلق می‌تواند انتوباسیون اورژانسی را ضروری کند. در C، هایپوولمی و شوک باید بلافاصله شناسایی شوند.

تعیین وسعت: قانون نُه‌ها (Rule of Nines) در بزرگسالان کاربرد دارد؛ نمودار Lund-Browder در کودکان دقیق‌تر است. سوختگی درجه اول در محاسبه TBSA دخیل نمی‌شود.

ورک‌آپ: CBC، الکترولیت‌ها، کراتینین، لاکتات، ABG (در آسیب استنشاقی)، ECG (در سوختگی الکتریکی)، آنالیز ادرار برای میوگلوبینوری، و کشت زخم در پذیرش.

نکته بالینی: در آسیب استنشاقی، رادیوگرافی قفسه سینه در ساعات اول ممکن است کاملاً طبیعی باشد. برونکوسکوپی فیبراپتیک طلای استاندارد تشخیص است و نباید صرف نمای طبیعی CXR اطمینان حاصل کرد — ایمن‌سازی زودرس راه هوایی اولویت دارد.

۵تشخیص‌های افتراقی

  • سوءاستفاده از کودک: الگوی غیرطبیعی توزیع سوختگی یا خطوط تماسی واضح باید بررسی شود
  • TEN و SJS: درماتیت وسیع و دنودیشن پوست بدون عامل حرارتی
  • سوختگی شیمیایی: آسیب عمیق‌تر از نمای اولیه؛ pH ماده تماسی اهمیت دارد
  • سوختگی تشعشعی: تأخیر یک تا چند هفته‌ای در ظهور علائم پوستی

۶تدبیر درمانی

مرحله پیش‌بیمارستانی: آب خنک (نه یخ) برای ۲۰ دقیقه روی ناحیه آسیب‌دیده، پوشش تمیز، و اکسیژن ۱۰۰٪ در آسیب استنشاقی یا مسمومیت با مونوکسید کربن.

احیا با مایع: فرمول Parkland: 4 mL × وزن (kg) × TBSA% رینگر لاکتات در ۲۴ ساعت؛ نیمه اول در ۸ ساعت از زمان آسیب (نه از پذیرش) و نیمه دوم در ۱۶ ساعت بعدی. هدف برون‌ده ادرار ۰.۵–۱ mL/kg/h در بزرگسالان و ۱ mL/kg/h در کودکان.

کنترل درد: مرفین IV به‌صورت تیتراسیون؛ کتامین در دوزهای زیرتخدیری (۰.۱–۰.۵ mg/kg IV) گزینه مناسبی در اورژانس است.

مراقبت زخم: کرم سیلور سولفادیازین ۱٪ یا پانسمان‌های نانونقره، دبریدمان تاول‌های پاره. پیشگیری از کزاز در بیماران با ایمن‌سازی ناقص ضروری است.

معیارهای ارجاع به مرکز سوختگی: TBSA >10٪ درجه دوم عمقی یا سوم، درگیری صورت/دست/پا/پرینه، آسیب استنشاقی، سوختگی الکتریکی یا شیمیایی، بارداری، یا بیماری زمینه‌ای مهم.

۷عوارض و پیش‌آگهی

عفونت — به‌ویژه توسط Pseudomonas aeruginosa و Staphylococcus aureus — شایع‌ترین علت مرگ‌ومیر دیررس است. سپسیس، نارسایی حاد کلیه (به‌ویژه در سوختگی الکتریکی با میوگلوبینوری)، ARDS و اختلال انعقاد از عوارض مهم حاد هستند. در بلندمدت، اسکار هایپرتروفیک، کانتراکچر مفصلی و اختلالات روانی (PTSD) کیفیت زندگی را تحت تأثیر قرار می‌دهند. Baux score بیش از ۱۴۰ با مرگ‌ومیر بسیار بالا همراه است و باید در تصمیم‌گیری درباره شدت مداخله در نظر گرفته شود.

پرسش‌های بالینیِ پرتکرار

فرمول Parkland چه مقدار مایع تجویز می‌کند و چطور تقسیم می‌شود؟
4 mL × وزن (kg) × TBSA% رینگر لاکتات در 24 ساعت؛ نیمه اول در 8 ساعت از زمان آسیب (نه پذیرش) و نیمه دوم در 16 ساعت بعدی. هدف برون‌ده ادرار 0.5–1 mL/kg/h در بزرگسالان است
کدام بیماران باید به مرکز تخصصی سوختگی ارجاع داده شوند؟
TBSA >10% درجه دوم عمقی یا سوم، درگیری صورت/دست/پا/پرینه، آسیب استنشاقی، سوختگی الکتریکی یا شیمیایی، بارداری یا بیماری زمینه‌ای مهم
در آسیب استنشاقی چه اقدامی اولویت است و چرا؟
ایمن‌سازی زودرس راه هوایی با انتوباسیون؛ ادم مخاطی ظرف چند ساعت می‌تواند راه هوایی را ببندد و تأخیر، لارنگوسکوپی را دشوار یا غیرممکن می‌کند. نمای طبیعی CXR نباید مانع اقدام شود
مطالبِ اینجا آموزشی و برگرفته از منابع‌اند و جای قضاوتِ بالینی، گایدلاینِ رسمی یا ویزیتِ پزشک را نمی‌گیرند؛ تصمیمِ نهایی همیشه با شرایطِ همان بیمار و منبعِ اصلی است.